Het is nog donker, maar in het licht van onze hoofdlampen zijn de wolkjes die we blazen duidelijk zichtbaar. Het eerste deel van de route is gevarieerd. Het herinnert ons meteen aan de pracht van Nederland. We wandelen door bos en maken de eerste hoogtemeters als we het uitgestrekte heidegebied betreden, de Tonnenberg op. Het gebied is normaliter verboden te betreden voor zonsopgang, maar met speciale toestemming van de boswachter naderen we het hoogste punt in de omgeving.
Langzaamaan wordt het licht. Mist hangt boven de heide en het vroege ochtendlicht geeft het een mysterieuze glans. Een heldere zonsopgang vanaf het uitzichtpunt zien we niet, maar al wandelend zien we wel de natuur ontwaken. Het geeft een gevoel van rust dat je alleen buiten ervaart.
We zien nu pas de gezichten die horen bij de stemmen. En terwijl de eerste ontbijtjes uit de dagrugzak tevoorschijn getoverd worden, mengt de groep zich. Vragen over elkaars mooiste wandelingen, tofste buitenavonturen en favoriete wandelroutes komen langs. En hoewel we elkaar niet kennen, weten we allemaal: buiten zijn is wat ons bindt.